Ramazan ayinida geride bıraktığımız su gunlerde yine market raflarında ki fiyatlar el yakmaya devam ediyor.Havalarin ısınması yaz mevsiminin de gelmesi buna çare olmadığını gösteriyor bizlere.Oysa ki insanın en temel ihtiyacı gıda degilmidir?Hayatımızı surdurebilmemiz için beslenmeye ihtiyacımız yokmu?
Bu beslenmeden kastımız "lüks"e kaçmak da değil.Gerci bu lüks kavramida kişiden kişiye göre değişiyor .Kimilerine göre meyve lüks ,kimilerine göre sebze lüks.Bunlarin yanında eti,sütü ,kuruyemisi hiç saymıyorum bile.Ama ortak nokta bu gıdaların hepsine ihtiyacımız var ama alım gücümüz varmı?Herkes hayat pahaliligindan bahsediyor.Hele ki asgari ücretle çalışıyor çocuk okutuyor bir de ev kira ise bu pahalılık onları iki kat vuruyor Aldığı para zaten evin kirasını ancak yetiyor.
Bunun üzerine elektrik,su,birde faturalar eklenince cepte hiç para kalmıyor.Evinde bir tencere kaynıyor ama içinde et mi kaynıyor dert mi kaynıyor.Dolma biberin edetle satıldığı domatesin fiyatının muzun fiyatından daha pahalı olduğu sadece iki elmanın 60 TL olduğu marketlerde insanların mutfağına bunlardan hangisi giriyor?
Sebze mi Meyve mi?Belki de ikisi de giremiyor.Cocuklarin beslenme çantalarına sütü,yumurtayı,meyveyi koyabiliyormuyuz?Büyükler bir şekilde kendi nefislerine hakim olabiliyor ama söz konusu çocuklar olunca onların istediklerini alabiliyormuyuz?Alsak bile adetle sayıyla .Aman ben yemeyim çocuğum yesin gözü kalmasın diye bir şeylerden kısıp mecbur almak zorunda kalıyoruz.Aclik bile sayıyla adetle ölçülüyor.Bu hayat pahalılığı enflasyon karşısında eriyen paramızı bilmek için ekonomist ya da profesör olmaya da gerek yok.
Bugun beş liraya aldığımız bir ürünü yarın on liraya alıyorsak hayat bizim için pahalıdır.Yoksa biz enflasyon falan bilmeyiz.Bizler sadece cebimizden çıkan eksilen paramızı biliriz.Durum böyleyken bu zorlu koşullarda amacımız sadece hayatta kalabilmek için beslenmek.Beslenmeyi lüks olmaktan çıkartıp temel kaynak olarak görmek.Dilerimki her evin tenceresinde dert değil et kaynasın.Hic kimsenin ozelliklede hiç bir çocuğun hiç bir şeyde gözü kalmasın.
